وقتی که استلا خیلی خیلی کوچولو بود، کلمه ها برایش شبیه مورچه هایی بودند که روی کاغذ می دویدند. پروانه ها روی دیوار پرواز می کردند و فنجان ها یک دفعه از روی میز می افتادند پایین. استلا هرشب قبل از خواب، به حرف های درخت ها گوش می کرد.