جولیو شخصیت اصلی رمان دارای حال و هوایی مالی خولیایی است؛ او از دو برادر دیگر باهوش تر است و تنها کسی است که به کتاب و مطالعه علاقه مند است. در اینجا با نمونه ای از شخصیت غالب رمان مدرن، به عبارتی یک inetto (شخصیت سترون) روبرو هستیم. جولیو نیز همچون تمامی شخصیت های سترون پیش از موعد پیر شده است: «فقط چهل سال دارم و انگار هشتاد یا صد سالم است.» جولیو یادآور جوان داستان گرداب مالستروم اثر ادگار آلن پو است، که با نزدیک شدن به مغاک پیر گشته است.