به نظر می رسد که مردان و زنان همیشه به روش های کاملا متفاوتی فکر می کنند، از مکالمه و ارتباط گرفته تا بازی و ابزار. اما آیا این تفاوت‌ها توسط جامعه ایجاد می‌شود، یا ذهن ما به گونه‌ای آماده است که مغز زنان به سمت تعامل و مردان به سمت سازمان‌دهی گرایش دارد؟ و آیا این بدان معناست که اوتیسم - به جای اینکه یک ناهنجاری ذهنی باشد - در واقع یک مغز افراطی مردانه است؟ چرا مغز زنان در همدلی بهتر است؟ چگونه مغز مردان برای تجزیه و تحلیل سیستم ها طراحی شده است؟ و واقعا چه چیزی مردان و زنان را متفاوت می کند؟ سایمون بارون کوهن فهرست سازی، دروغگویی و دو دهه تحقیق را در یک بررسی پیشگامانه در مورد اینکه چگونه مغز ما می تواند مرد یا زن باشد، اما همیشه کاملا جذاب باشد، بررسی می کند.