کتاب حاضر که با مجادله‌ای درباره مسأله معنا میان آلیس و هامپتی دامپتی در داستان لوییز کرول آغاز می‌شود، به استدلال‌هایی می‌پردازد که پساساختارگرایان به مدد آن‌ها نظریه‌های سنتی درباره زبان و فرهنگ را به چالش می‌کشند. نویسنده در کنار بحث در مورد چهره‌های شناخته‌شده‌ای همچون بارت، فوکو، لکان و ...، مثال‌های مناسبی از ادبیات، هنر، فیلم و فرهنگ عامه را با شکسپیر و تونی موریسن ترکیب می‌کند.