کتاب "سال‌های شاگردی ویلهلم مایستر" نوشته‌ی یوهان ولفگانگ فون گوته، یکی از نمونه‌های کلاسیک در دسته‌ی رمان‌های تربیتی است. این اثر با عنوان اصلی "Wilhelm Meisters Lehrjahre" شناخته می‌شود و به عنوان یکی از نخستین نمونه‌های این سبک رمان‌نویسی محسوب می‌شود. "سال‌های شاگردی ویلهلم مایستر" یک رمان دارای ارتباطات فلسفی و عاشقانه است و همچنین به تئاتر اختصاص داده شده است. در این اثر، گوته تصویری از اروپای دورۀ خود ارائه می‌دهد و به شیوه‌ای خاص که برای رمان‌های تربیتی معمولی است، رشد و تکامل روحی یک شخصیت از مرحلۀ نیوبیتی تا رشد و بلوغ را توصیف می‌کند. این کتاب به حدی اهمیت دارد که آرتور شوپنهاور، فیلسوف معروف آلمانی، آن را یکی از چهار رمان برجسته و جاودانه تاریخ ادبیات معرفی کرده است. "سال‌های شاگردی ویلهلم مایستر" که توسط امیر معدنی‌پور به فارسی ترجمه شده، دومین رمان تربیتی در تاریخ رمان نویسی محسوب می‌شود. این کتاب برای نویسندگان پس از گوته نیز به عنوان یک الگو در نگارش رمان‌های تربیتی شناخته شده است. متن اصلی کتاب "سال‌های شاگردی ویلهلم مایستر" در اواخر قرن هجدهم، به‌طور دقیق در سال 1796 منتشر شد. این رمان علاوه بر انعکاس مباحث و مسائل فکری و فلسفی مهم دوره خود، مسائل بنیادین و بی‌زمانی را مطرح می‌کند و از این روی، همچنان برای مخاطبان امروزی اهمیت دارد. تئاتر نیز در این رمان نقش مهمی ایفا می‌کند و به عنوان یک جزء مهم از داستان مطرح می‌شود.