کتاب «نژاد برتر» داستان آزاردهنده‌ی رشته‌ی مداوم اعتقاد به تفاوت‌های نژادی بیولوژیکی در دنیای علم را روایت می‌کند. پس از وحشت رژیم نازی در جنگ جهانی دوم، جریان اصلی جهان علمی به اصلاح نژادی و مطالعه تفاوت‌های نژادی پشت کرد. اما شبکه ای جهانی از نژادپرستان روشنفکر و جدایی طلبان بی سر و صدا مجلاتی را تأسیس کردند و بودجه تحقیقاتی را تأمین کردند و از نوع مطالعات نامرغوبی بودند که در نهایت در عنوان «منحنی زنگ» ریچارد هرنشتاین و چارلز موری در سال 1994 ذکر شد، که ظاهرا تفاوت های هوش را در بین نژادها نشان می داد. اگر اکثریت قریب به اتفاق دانشمندان و محققان این ایده ها را رد می کردند و نژاد را یک سازه اجتماعی می دانستند، این ایده ای بود که همچنان توانسته بود به نحوی در روشی که دانشمندان در مورد تنوع انسانی و ژنتیک فکر می کردند، زنده بماند. آنجلا ساینی با تشریح اظهارات و کارهای دانشمندان معاصری که در مورد تنوع زیستی انسان مطالعه می‌کنند، که اکثر آنها ادعا می‌کنند فقط داده‌ها را دنبال می‌کنند، به ما نشان می‌دهد که چگونه، بارها و بارها، حتی دانشمندان جریان اصلی به این ایده که نژاد از نظر بیولوژیکی واقعی است، چسبیده‌اند. همانطور که درک ما از ویژگی‌های پیچیده مانند هوش و تأثیرات محیطی و فرهنگی بر انسان‌ها، از سطح مولکولی به بالا، افزایش می‌یابد، امید به یافتن تفاوت‌های ژنتیکی ساده بین «نژادها» را نیز توجیه میکند. در زمانی که ناسیونالیسم های نژادپرستانه تهدیدی دوباره در سرتاسر جهان هستند، کتاب نژاد برتر یک بررسی دقیق و بسیار ضروری از ماهیت موذیانه و مخرب علم نژادی است .