شاهراه ابریشم که در مسیرهای زمینی و دریایی شرق به غرب و شمال به جنوب آن در دوران باستان و قرون وسطی بسیاری از کالاها به خصوص ابریشم منتقل میشد، یک فضای عظیم تاریخی – فرهنگی از خاور دور تا اروپا بود. در قالب این فضای کلان، سوداگران و سیاحان به نحو اثربخشی روابط بینالمللی گستردهای را برقرار می‌ساختند. در فعالیت شاهراه ابریشم نقش مراکز بازرگانی ایران و قفقاز به خصوص نیشابور، مشهد، ری، همدان، تبریز، دربند، شروان، گنجه و تفلیس بسیار مهم بود. به موجب نابه‌سامانی‌ها، فراز و نشیبهای تاریخی و شرایط نامساعد، شاهراه ابریشم طی سدههای اخیر بدون بازده ماند و در قرن بیستم کلا به فراموشی سپرده شد.