زیارت، زبان محبت و تلاشی برای محبوب طلبی است. تشرف به زیارت، انس و تقرب به ائمه اطهار را به همراه دارد و این انس راهی است برای تقرب به خداوند زیرا پیشوایان معصوم، وسیله و چراغ هدایت و راهنمای بندگان به سوی خداوند هستند. در زیارت عالی ترین نقطه کمال به انسان عطا می شود و آن، قرب به خداست. چه لذتی بالاتر از قرب به خدا که تنها با انس و پیوند با اهل بیت میسر خواهد بود. زائر، مهمان سفره معنوی اولیای خداست و با زیارت شایستگی آن را می یابد که مورد توجه و عنایت خداوند و معصومین بزرگوار قرار بگیرد. زائر تلاش میکند در مدار اهل بیت قرار بگیرد و برگرد این محور بچرخد. بهترین سرمایه زندگی در این پیوند، نهفته و برای هر مرد و زنی این پیوند مانند یافتن یک گنج خواهد بود (برگرفته از متن ناشر)