کتاب حاضر از یک سو به موسیقی بین‌النهرین باستان و از سوی دیگر به موسیقی فرهنگ‌های چین ، ژاپن، هند، اندونزی، کامبوج و اندلس، می‌پردازد. علیرغم پراکندگی موضوعات ، محتوای این کتاب می‌تواند، از زوایای پراکندگی عناصر کهن موسیقی ایرانی که در ضمیر خاموش این موسیقی‌ها نهفته است، را تا حدودی بر ما هویدا سازد. سازها و نغمه‌ها در فرهنگ‌های جهان کهن، از یادمان‌های از یاد رفته سخن می‌گویند. جویبار پژوهش‌های کوچک هم می‌توانند وابستگی درونی آنان را بر ما آشکار سازند.
