این کتاب بعد از معرفی انواع ناسیونالیسم و ریشه‌های فکری و تاریخی آن‌ها به ناسیونالیسمی می‌پردازد که از اواخر قرن نوزدهم در ایران بین نخبگان و متنورالفکران ایرانی رواج پیدا کرد و در دوران پهلوی اول و دوم به‌عنوان اساس سیاست‌گذاری دولتمردان ایرانی نقش مهمی را ایفا کرد. ناسیونالیسم نژادی نوعی از ناسیونالیسم است که به ازلی و فطری بودن هویت اعتقاد دارد.