در این کتاب عبدالرضا نواصری در چهار فصل گذاشته‌گرایی، خودشیفتگی، دیگرستیزی و زبان‌محوری به آسیب‌شناسی ناسیونالیسم رومانتیک ایرانی می‌پردازد. از دیدگاه عبدالرضا نواصری این روایت از ناسیونالیسم که بر بنیاد مولفه‌های عینی همانند زبان، تاریخ، اسطوره و سنت‌های فرهنگی مفهوم ملیت و هویت ملی ایرانی را صورت‌بندی و بازتعریف می‌نماید، ضمن دعوت جامعه‌ی ایرانی به ساختن آینده بر اساس گذشته‌ای تخیلی و اسطوره‌ای خصلتی طردکننده، دیگر ستیز و تمامیت‌خواه دارد. به نظر عبدالرضا نواصری جریان‌های سیاسی باورمند به ناسیونالیسم رومانتیک با اعتقاد به توسعه‌ی آمرانه و دستوری از بالا و بدون مشارکت مردم و همچنین نفی دمکراسی، برآنند که نظامی اقتدارگرا بر بستر پوپولیسم را به جامعه‌ی ایرانی تحمیل کنند. نویسنده معتقد است تبدیل گذشته و تاریخ به روایتی ایدئولوژیک، خودبزرگ‌پنداری، معرفی عنصر "عرب - ترک" به عنوان "دیگری" ایرانیان و تبدیل زبان به مثابه‌ جنگ‌افزار هویتی از بیماری‌های مبتلابه این گفتمان هستند و بررسی آنها در این کتاب پرداخته است.