مانفردو تافوری ،منتقد مورخ مدرس و نظریه پرداز مارکسیست معماری در سال 1935 در شهر رم ایتالیا چشم به جهان گشود و با مرگ در ونیز در سال 1994 پس از 59 سال فعالیت به زندگی کوتاه خود پایان داد انسانی سرکش و شورشی که تا لحظه آخر عمر خود مبارزه کرد. نقد با زندگی اش عجین شده و او را صیقل داده بود انسانی پرشور و مبارز که هرگز تسلیم شدن را نپذیرفت مانفرد و سال های جوانی را در رم گذراند و بعد به ونیز رفت جایی که از سال 1968) همزمان با اعتراضات دانشجویی می 68 پاریس به تدریس تاریخ و تئوری معماری در موسسه معماری و نیز مشغول شد. درعین حال او سال ها عضو حزب کمونیست و جناح چپ در ایتالیا بود مدتی برای مجله چپ مارکسیستی کنتروپیانو نوشت و بعدها نیز خود به سردبیری آن منصوب شد جایی که همراه با ماسیمو کاچاری ماریو ترونتی آنتونی نگری و دیگران مهم ترین و بحث انگیزترین مقالات خود را منتشر کرد. او در هر آنچه می نوشت در جست وجوی نوعی نزاع بود. هرگاه دو قدرت وجود میداشت او خوشحال می شد زیرا مفهوم دیالکتیک محفوظ و ممکن می ماند؛ چرا که وقتی دو چیز متضاد در برابر هم قرار گیرند آنجاست که دیالکتیک شکل می گیرد.