«هایدگر: راهنمای سرگشتگان» نوشته دیوید سربون، مدخلی قابل فهم و روان برای ورود به فلسفه پیچیده مارتین هایدگر است. این کتاب بخشی از مجموعه «راهنمای سرگشتگان» است که هدف آن توضیح سادۀ آرای متفکران و قابل درک کردن آنها برای دانش آموزان و خوانندگان عمومی است. سربون، در این کتاب گزارش کاملی از کار هایدگر ارائه می دهد که هم فلسفۀ هایدگر نخست و هم فلسفۀ او بعد از چرخش را در بر می گیرد. ساختار این کتاب به گونه‌ای است که خوانندگان را در خوانش فلسفی هایدگر راهنمایی می‌کند، که از اثر اصلی او، «هستی و زمان» شروع می‌شود و به نوشته‌های بعدی‌اش گسترش می‌یابد. رویکرد سربون هم تاریخی و هم موضوعی است که تضمین می‌کند که خوانندگان درک جامعی از اندیشه در حال تکامل هایدگر به دست ‌آورند. کتاب با بحث از هستی و زمان هایدگر آغاز می گردد. سربون در این بخش مفاهیمی همچون دازاین، بودن-در-جهان، اصالت و دیگر مفاهیم این کتاب را مورد بحث قرار می دهد. بخش قابل توجهی از کتاب به رابطه هایدگر با پدیدارشناسی و هستی شناسی اختصاص دارد. سربون توضیح می دهد که هایدگر چگونه بر سنت پدیدارشناختی که توسط ادموند هوسرل پایه گذاری شده است، استوار شده و سپس و از آن فاصله می گیرد. او درباره نقد هایدگر از متافیزیک سنتی و تلاش او برای کشف معنای هستی بحث می کند. این بخش همچنین دریافت هایدگر از مفهوم حقیقت را به عنوان آشکارگی و دور هرمنوتیکی که برای درک روش شناسی فلسفی او ضروری هستند، پوشش می دهد. پس از این دو بخش، بخش بعدی کتاب به هایدگر پس از چرخش می پردازد که ذیل آن هایدگر تحلیل وجودی هستی و زمان را تغییر داد و به سمت رویکردی شاعرانه‌تر رفت. نویسنده این گذار از طریق مقالات هایدگر در مورد هنر، تکنولوژی و زبان بررسی می کند. از نقاط قوت این کتاب می‌توان به ارائۀ منابع مفید متعدد برای خوانندگان علاقه‌مند اشاره کرد. همچنین کتاب شامل فهرستی از اصطلاحات و واژگان کلیدی در فلسفۀ هایدگر می‌باشد.