مومو، اثر سباستین تی یری، یک نمایشنامه فرانسوی است که با ترکیب کمدی تاریک و پوچی به بررسی روابط مدرن، انتظارات اجتماعی و پیچیدگی‌های والدین می‌پردازد. تی یری، که به خاطر شوخ‌طبعی و پرداخت به جنبه‌های سورئال زندگی انسان شهرت دارد، در این اثر، داستانی خلق کرده که در آن طنز با تأملات عمیق درباره خانواده و هویت در هم می‌آمیزد. نمایشنامه داستان زوجی مسن به نام آندره و لارنس را روایت می‌کند که زندگی آرامشان با ورود مردی مرموز به نام مومو، که ادعا می‌کند پسرشان است، دگرگون می‌شود. این اتفاق غیرمنتظره، زندگی روزمره آن‌ها را به هرج و مرج می‌کشاند و به رویدادهای طنز و در عین حال تکان‌دهنده منجر می‌شود. مومو با زندگی معمولی و آرام آندره و لارنس آغاز می‌شود. زندگی آن‌ها زمانی دچار تغییر می‌شود که مردی به نام مومو ادعا می‌کند پسر آن‌هاست، در حالی که این زوج هیچ‌گاه فرزندی نداشته‌اند. این موقعیت عجیب و غریب باعث می‌شود که آندره و لارنس با سوالات عمیق درباره هویت، حقیقت، و شاید گذشته‌ای فراموش‌شده روبرو شوند. سباستین تی یری با این موقعیت سورئال و پوچ، مضامین عاطفی عمیقی را به نمایش می‌گذارد. همان‌طور که آندره و لارنس تلاش می‌کنند تا با حضور مومو کنار بیایند، داستان به تدریج لایه‌های پنهانی از خواسته‌های عاطفی، حسرت‌ها و پیچیدگی‌های روابط را برملا می‌کند. در این نمایشنامه، تنش میان واقعیت و توهم نقش کلیدی ایفا می‌کند، زیرا شخصیت‌ها مجبور می‌شوند با غیرقابل پیش‌بینی بودن زندگی و موقعیت‌هایشان دست و پنجه نرم کنند. تی یری در این نمایشنامه، پوچی زیربنای زندگی انسان‌ها را از طریق رویدادهای غیرمنتظره و موقعیت‌های عجیب به تصویر می‌کشد. او نشان می‌دهد که چطور زندگی عادی می‌تواند ناگهان به سوی هرج و مرج سوق داده شود. مومو سوالاتی در مورد هویت فردی و حافظه مطرح می‌کند. آندره و لارنس با تردیدهایی که درباره ادعای مومو دارند، به بازتابی درباره نقش خاطرات در شکل‌دهی هویت و احساس تعلق خانوادگی می‌پردازند. همچنین آندره و لارنس که هرگز صاحب فرزند نشده‌اند، ناگهان با چالش‌های والدینی روبرو می‌شوند. این نمایشنامه به شکلی طنزآمیز و در عین حال عمیق به بررسی پیوندهای خانوادگی و میل ذاتی انسان به برقراری ارتباط و مراقبت می‌پردازد. مومو اثر سباستین تی یری یک اثر تفکربرانگیز و طنزآمیز درباره هویت، خانواده و پوچی زندگی است. این نمایشنامه با ترکیب کمدی و تأملات وجودی، مخاطب را به پرسش درباره ماهیت واقعیت و روابط انسانی وامی‌دارد و پیچیدگی‌های این روابط را به شکلی هنرمندانه به نمایش می‌گذارد.