کتاب «تا دندان متمدن» با زیرعنوان «بهای گزاف پیشرفت» نوشته کریستوفر رایان، این ایده را بررسی می‌کند که پیشرفت‌های تمدن مدرن ما لزوما منجر به زندگی بهتر برای ما نشده است. به عقیدۀ او بسیاری از جنبه‌های زندگی مدرن، که اغلب به عنوان پیشرفت در نظر گرفته می‌شود، در واقع منجر به کاهش رفاه انسان شده است. در واقع، تغییر سبک زندگی شکارچی-گردآورنده به جامعه کشاورزی و پس از آن صنعتی، پیامدهای منفی متعددی از جمله افزایش استرس، نابرابری اجتماعی و تخریب محیط زیست را به همراه داشته است. فصل اول کتاب با عنوان «اسطورۀ پیشرفت» درصدد تا همین باور عمومی مبنی بر اینکه پیشرفت ذاتا خوب است را نقد کند. رایان بیان می‌کند که پیشرفت‌های بشر در عرصۀ تکنولوژی سلامت و شادی عمومی آدمیان را بسیار کاسته است. در فصل بعدی او به طور خاص به بحث سلامت و رژیم غذایی می‌پردازد و رژیم غذایی نسبتا سالم و متنوع شکارچیان را با غذاهای فرآوری شده و فاقد مواد مغذی رایج امروزی مقایسه می‌کند. ساختارهای اجتماعی مدرن مبحث فصل بعدی کتاب است. رایان بررسی می‌کند که چگونه ساختارهای اجتماعی مدرن، از جمله محیط‌های کاری و زندگی شهری، به استرس و انزوای اجتماعی منجر شده است، در حالی که اجتماع و پیوندهای اجتماعی که در جوامع پیش از تمدن رواج داشت چنین پیامدهایی را نداشته است. پس از این، نویسنده از تخریبات زیست محیطی تمدن مدرن سخن می‌گوید که چگونه صنعتی شدن و مصرف‌گرایی منجر به تخریب محیط زیست و تغییرات آب و هوایی شده است که بقای بشریت را تهدید می‌کند. در نهایت نیز، رایان از کاهش شدید سلامت روان و شایع شدن افسردگی و اضطراب در جوامع مدرن انتقاد می‌کند. قابل ذکر است که رویکرد نویسنده در نوشتار کتاب، رویکردی میان رشته‌ای بوده است و از طیف وسیعی از تحقیقات انسان‌شناسی، روانشناسی و علوم محیطی برای حمایت از ایدۀ خود بهره گرفته است.