با بروبچه ها گرم صحبت بودیم. از وقت شام گذشته بود. داشتم از گرسنگی می مردم! در قفسم را باز کردم و صاف رفتم سر کپه ی کاه. چشم های من کمی ضعیف هستند، ولی حتی یک حیوان نابینا هم می فهمید توی آن قفس هیچ چیزی سر جای خودش نیست!