تصاویر از مهم‌ترین اسناد جهت واکاوی تاریخ بوده‌اند. آن‌ها می‌توانند گذشته را پیش چشم‌مان حاضر کنند. هرچه باشد، در سال‌های اخیر عکس‌های پلیس از صحنه‌های جنایت مرتبا به‌عنوان مدرک استفاده می‌شوند و سارقان بانک را از روی ویدئوهای ضبط‌شده، ردیابی و گاهی شناسایی می‌کنند! ناگفته پیداست که استفاده از گواهی تصاویر مسائل بسیاری را پدید آورده است. تصاویر شاهدانی خاموش‌اند و ترجمه کردن گواهی‌شان به کلمات کاری است دشوار. این کتاب نیز در همین راستا، کاربرد انواع مختلف تصویر را به‌منزله‌ی آن‌چه حقوق‌دانان «شواهد محکمه‌پسند» می‌دانند، در خصوص انواع مختلف تاریخ بررسی می‌کند. پیتر برک در این کتاب، روش‌هایی را که مورخان هنر به‌طور سنتی برای تحلیل تصاویر به کار گرفته‌اند، توصیف و ارزیابی می‌کند و آن‌ها را برای پرداختن به پیچیدگی‌های تصاویر بصری ناکافی می‌داند. نویسنده استدلال می‌کند که تصاویر را نباید صرفا بازتاب‌دهنده زمان و مکانشان دانست، بلکه باید آن‌ها را امتداد زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی تولیدشان در نظر گرفت. این کتاب علاوه بر عکس‌ها، سراغ فیلم‌ها، پوسترهای تبلیغاتی، کاریکاتور و نقشه‌ها نیز رفته است. بنابراین می‌توان آن را به تمامی پژوهشگران هنر، تاریخ، حقوق و علوم اجتماعی پیشنهاد کرد.