پیر بایار نویسنده کتاب «چگونه درباره کتابهایی که نخوانده ایم حرف بزنیم؟» استاد ادبیات در دانشگاه پاریس و روانکاو است. او نویسنده بسیاری از مقالات خلاقانه مانند چه کسی راجر آکروید را کشت؟ (2002)، چگونه درباره کتاب‌هایی که نخوانده‌ای صحبت کنیم (2007)، و شرلوک هلمز اشتباه می‌کرد (2008). پیر بایار بنیانگذار «نقد مداخله گرایانه» است، او مخالف نقد بی طرف و بی تعهد از آثار ادبی است. او در طول مقالات خود، از جمله، به تعقیب مجرمان ادبی بدون مجازات (به دلیل سهل انگاری سازندگان آنها)، نکات و ترفندهایی را برای صحبت در مورد کتاب ها و مکان هایی که خوانده نشده یا دیده نشده است، ارائه کرده است. محبوب‌ترین کتاب بایار، کتاب «چگونه درباره کتابهایی که نخوانده ایم حرف بزنیم؟» پرفروش‌ترین کتاب در فرانسه است که در آن او به مطالعه روش‌های مختلف نخواندن کتاب می‌پردازد و راه‌حل‌هایی را برای آن پیشنهاد می‌کند. به هر حال بتوان در مورد آن صحبت کرد. با فرض اینکه برخی از خوانندگان درک وحشتناکی از خواندن دارند، او سعی می کند آنها را به خاطر نخواندن ادبیات متعارف از احساس گناه رهایی دهد. "من به عنوان یک معلم ادبیات دانشگاه، نمی توانم از اجبار اظهار نظر در مورد کتاب هایی که اکثر اوقات باز نکرده ام فرار کنم. درست است که این موضوع در مورد اکثر دانشجویانی که به من گوش می دهند نیز صدق می کند، اما همین که فقط یک نفر فرصت داشته است متنی را که من در مورد آن صحبت می کنم را بخواند تا درس من تحت تأثیر قرار گیرد و من در معرض خطر قرار بگیرم. علاوه بر این، مرتبا از من خواسته می‌شود که در زمینه کتاب‌ها و مقاله‌هایم که در بیشتر موارد به مقالات دیگران مربوط می‌شود، گزارشی ارائه کنم. تمرینی حتی دشوارتر، زیرا برخلاف مداخلات شفاهی که می‌تواند منجر به عدم دقت بدون پیامد شود، نظرات کتبی آثاری از خود بر جای می‌گذارند و قابل تأیید هستند."