پژوهش های دنیل لرنر در مورد نوسازی در شش کشور خاورمیانه به افزایش و اشاعه عقلانیت می پرداخت. منظور از عقلانیت آن است که طرق فکر و عمل به عنوان ابزارهایی برای تصمیم گیری تلقی شوند نه به عنوان اصول خدشه ناپذیر.