فعالیت هرمنوتیکی، کشف قواعدی است که معنا و مضمون را تبیین می‌کند. در اوایل قرن نوزدهم م. هرمنویتیک از صورت مجموعه‌ای از حکمت‌ها و قواعد پسینی خارج گردید و به شکل یک علم با قوانین خاص خویش ظاهر شد. بنیان‌گذار این علم «فریدریش شلایر ماخر» است. در کتاب حاضر، سعی بر آن است تا هرمنوتیک جدید با تأملی بر نظرگاه: «ویلهلم دیلتای»؛ «گادامر»؛ «بولتمان» و...، بررسی و به اختصار هرچه تمام‌تر،‌ جهت تحولات بعدی آن ترسیم شود.