کتاب "مقالاتی درباره الهیات غیبت: حدیث حاضر و غایب" نوشته آرش نراقی و توسط انتشارات "نگاه معاصر" منتشر شده است. الهیات توحیدی بر اساس فرضیه خدایی متمایز و مشخص سازماندهی شده است، به عنوان خدایی که بی‌نهایت قادر و خیر است و همچنین با انسان‌ها از طریق زبان ارتباط بینا و شخصی دارد. این تفسیر از امر الوهی تبعات مهمی از نظر روانشناختی دارد، از جمله تحریک اشتیاق برای تجربه مستقیم و شخصی این امر الوهی در راهروی روحانی. با این حال، به نظر می‌رسد که در دوران مدرن، هر چه بیشتر انسان‌ها تلاش می‌کنند، کمتر موفق به یافتن خداوند در حیطه رابطه مستقیم و بینا وجودی می‌شوند. غیبت خداوند از حوزه تجربه‌های شخصی افراد متدین در دوران مدرن به بحران‌های مختلف ایمانی، از جمله بحران‌های وجودی و نظری، تبدیل شده است...