«ندای درون» عنوان نمایشنامه‌ای با دو شخصیت‌محوری است که توسط ادم رپ نوشته شده است. ادم رپ نویسنده‌ی خوش‌نام امریکایی، پیش‌ از این در سال 2006 با نمایشنامه‌ی Red Light Winter نامزد و فینالیست جایزه‌ی معروف پولیتزر شده است. نمایش با بلا آغاز می‌شود. او زنی میان‌سال و استاد نویسندگی خلاق در یکی از دانشگاه‌های امریکا است که در کلاس توجهش به یکی از دانشجویان جلب می‌شود. کریستوفر جوان هنجارگریزی است که در ابتدا با بلا دچار تنش می‌شود؛ ولی در ادامه رابطه‌شان دچار تغییر می‌شود. کریستوفر در حال نوشتن یک رمان است و به طور مداوم با بلا از پیشرفت رمان صحبت می‌کند. بلا یک معلم است با تمام ویژگی‌های یک معلم کامل اما چیزی که در کریستوفر می‌بیند تنها یک شاگرد نیست؛ بلا به‌نوعی تصوری عمومی از یک نویسنده را به طور تمام‌وکمال در کریستوفر باز می‌شناسد. گویا کریستوفر تجلی تمام شنیده‌ها و خوانده‌هایی است که خانم معلم پیش از آن خوانده بود و به دیگران درس می‌داد. نمایشنامه با تعلیق زیادی پیش می‌رود و روند تحول در شخصیت‌ها کامل می‌شود. در این اثر نمایشی تصویر عامی که از هنر و هنرمند وجود دارد نشان داده می‌شود و تا حدودی زیر سوال می‌رود. شاید نزدیک‌ترین جهان به این اثر نمایشی، جهان داستایوفسکی باشد؛ حتی در خود داستان هم از داستایوفسکی نام‌ برده می‌شود و کریستوفر علاقه‌اش را به راسکولنیکوف و ماجرایش با پیرزن طماع ابراز می‌کند و می‌گوید دوست دارد روزی شبیه به این اثر را خلق کند.