در کتاب حاضر به بررسی تلاش پژوهشگران مردم شناس به منظور شناخت اقوام و راه های مطالعة آن ها تحت شرایط جغرافیایی، زیستی و فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و... پرداخته شده است. در این راستا ابتدا برخی از بنیان گذاران اولیة علوم اجتماعی همچون: «هربرت اسپنسر»، «گوردن چایلر»، «لوریمر فاسیون»، «توماس هنری هاکسلی» و... معرفی و سپس چگونگی به استقلال رسیدن علوم اجتماعی در حوزة پژوهش و نیز شروع حرکت تاریخی مردم شناسی در آن حوزه شرح داده شده است. آن گاه نقش انسان شناسی در شناخت سنّت ها و شعایر اقوام از دیدگاه عالمانی چون: «ماری کلود شاملا»، «داگلاس آلیور»، «ژرژ کوندومیناس» و... تحلیل گردیده است. پس از آن گرایش های عمده در جهت توسعة رشتة مردم شناسی (تکامل گرایی، اشاعه گرایی، نسبی گرایی و...) مطالعه و ضمن پرداختن به طبقه بندی پدیده های اجتماعی، مشکلات تحقیقات مردم نگاری بیان شده است. در ادامه مناسبات موجود میان مردم شناس و موضوع تحقیق بیان و برخی از قلمروهای ویژة انسان شناسی اجتماعی و فرهنگی معرفی شده است. در پایان با نظری اجمالی بر تحقیقات حوزة مردم شناسی و انسان شناسی به توضیح روابط موجود میان زیست سنجی و جمیعت شناسی انسانی، پرداخته شده است. همچنین در این مقال با سیری در تمدن آفریقا و شرح نحوة تشکیل یافتن جوامع اجتماعی آفریقایی، سعی بر آن است تا از نقاط نامکشوف این قاره از نظر تمدن های باستانی پرده برداشته و ارتباط و هماهنگی انسان با زمین، معیشت، کار و هنر بازیابی شود.