در این مجموعه تعدادی داستان کوتاه با مضامین اجتماعی گرد آمده که "آوای ساز دهل" یکی از آن‌هاست. در این داستان، راوی خاطرنشان می‌سازد: "هیچ‌گاه به صدای ساز ودهلی که گه‌گاه در کوچه‌ها و خیابان‌های خلوت، نواخته می‌شود، گوش داده‌اید؟ دو احساس در ذهن می‌آفریند: یکی حس تاثر و تاسف که مردی یا مردانی از بیکاری و بی‌هدفی باید در کوچه‌ها پرسه بزند و درآمد ناچیزی به دست بیاورند تا بتوانند زندگی خانواده را اداره کنند و دیگر، حس زنده‌ی زندگی کردن مرد یا مردانی که نمی‌خواهند دست گدایی پیش کسی دراز کنند و کمک بلاعوض از کسی بخواهند. با همین هنر مختصر، آوای زندگی به گوش‌های شنونده می‌رسانند و روح زندگی به جسمشان می‌دهند".
