مرد مسنی که روی صندلی عقب آن اتومبیل اسپرت نشسته بود، دست کمی از مرده‌ها نداشت. او در صندلی چرمی سمت راننده فرو رفته بود و سر تقریبا تاس و پر از لکش را به شیشه در تکیه داده بود. پائول به آن اتومبیل لینکلن که مانند اتومبیل‌هایی بود که ستارگان سینما در برنامه‌های تبلیغاتی ظاهرفریب مسخره پشت آن می‌نشستند و رانندگی می‌کردند نزدیک شد و از شیشه داخلش را نگاهی انداخت. آن مرد مسن بسیار لاغراندام و ضعیف الجثه بود. به محض آنکه حس کرد کسی نگاهش می‌کند، سرش را تکان داد. به آرامی از جایش بلند شد، برگشت و چشمانش را چند بار باز و بسته کرد و با تعجب نگاهی به پائول انداخت. پائول پرسید: «امروز چطوری ؟» به آرامی سری تکان داد، سپس دوباره به همان حالت قبلی درآمد و سرش را به شیشه اتومبیل تکیه داد…