پل چرچلند در کتاب «ماده و آگاهی» به وضوح مزایا و معایب چنین مسائل دشواری را در فلسفه ذهن مانند رفتارگرایی، ماتریالیسم تقلیلی، کارکردگرایی، و ماتریالیسم حذفی ارائه می کند. این نسخه جدید شامل تحولات قابل توجهی است که در علوم اعصاب، علوم شناختی و هوش مصنوعی رخ داده است و به ارتباط گسترده آنها با مسائل فلسفی اشاره می کند. چرچلند نتایج نظری و تجربی جدید علوم طبیعی را برای مخاطبان فلسفی گسترده‌تری سازماندهی و روشن می‌کند و مشاهده می‌کند که این تحقیق مستقیما به سوالات مربوط به عناصر اساسی فعالیت شناختی و اجرای آنها در سیستم‌های فیزیکی واقعی می‌پردازد. (او می پرسد چگونه است که موجودات زنده برخی از وظایف شناختی را به این سرعت و به آسانی انجام می دهند، در حالی که رایانه ها آنها را بد انجام می دهند یا اصلا انجام نمی دهند؟) چرچلند اظهار می دارد که مهم ترین چیز برای فلسفه، حمایتی است که این نتایج تمایل دارند از آن ها برخوردار شوند.