این مجموعه شامل سه نمایشنامه تاریخی و عمدتا حاوی نگرشی تاریخیـ اجتماعی به مضامین گوناگون است، که در آنها شیوه های گوناگون کار، اعمّ از «تئاتر بی چیز»، «فاصله گذاری»، بهره گیری مفهومی از نورپردازی، پاره ای تدابیر تصویری و صوتی، الگوهای تجزیه و ترکیب صحنه ها در قالب همجایی و همزمانی صحنه های اصلی و فرعی در برخی از آنها (به عنوان عواملی شاخص و حاوی مفهوم و مقصود پیامرسان) و… به کار گرفته شده است. به این ترتیب، شاید این نمایش‌نامه‌ها با توجه به محتوای برنامه‌های آموزش هنرهای نمایشی در دانشگاه‌های ایران، بتواند برای استادان و دانش‌جویان رشته‌های گوناگون زمینه‌هایی را برای بررسی و کار متنوع فراهم سازد، و از این رو در چشم‌انداز آنان نیز قرار گیرد. این نمایش‌نامه‌ها برای صحنه تئاتر نوشته شده است، اما امکان عرضه آن‌ها با دیگر روش‌های رسانه‌ای نیز میسّر است.