این اثر نخستین کتاب فلسفی اقبال است که در زمینه مطالعات شرقی دارای اهمیت است. برخی از دیدگاه های او در این تحقیق بعدها تحول می یابد که در آثار متاخرش مشهود است. برای مثال زمانی که او این اثر را پدید آورد حامی آئین وحدت وجود بود.