«خاقانی» از بزرگ‌ترین شاعران قصیده‌گوی شعر فارسی بوده است. او را خداوند ساخت صورت‌های بدیع و شگفت‌آور شعری در تاریخ ادب فارسی دانسته‌اند. وی در سفرهای خود به عراق، ری و مکه، قصیده‌های معروفی را سرود. اشعار عرفانی او تحت تاثیر سال‌های میانسالی زندگی‌اش است که تمایل بیش‌تری به عزلت داشت. در کتابچه حاضر قصیده‌های مختلف خاقانی با موضوعات مختلفی مانند فقر، عقل و خرد، درد، بهار، تنهایی، حیرت و لطف پروردگار به صورت جداگانه ارائه شده است.
