عمر سیف الدین مدتی از زندگی کوتاهش را با فعالیت های ادبی گذراند و ضمن نوشتن داستان ها و مقالات انتقادی سیاسی و فکاهی اش تابلوهایی گویا از زندگی طبقات مختلف اجتماعی ملت ترکیه را نیز ترسیم کرده است. کتاب افروزبیگ که با لحن انتقادی تندی به رشتۀ تحریر درآمده، اثری فکاهی است که روشنفکران دوران انقلاب «ترک های جوان» 1908 را هدف حمله قرار داده و سیاستمداران نادان و دانشمندان قلابی را که مانند «افروزبیگ» در مقابل تمدن غرب کرنش می کنند به باد انتقاد گرفته است