انسان های ماکس فریش درون خود شخصیت های متفاوتی را آزمایش می کنند، یعنی کوک ساعت وجود آنها به عقب برمی گردد. فریش در موجودیت انسان را با همان اصالت خود به آزمایش می گذارد و اگر ما در نمایشنامه های او چندگونه بودن می بینیم منظور این است که کاراکترهای نمایشنامه های او چندبعدی هستند یعنی یک کاراکتر خودش را در کاراکترهای دیگر آزمایش می کند این فرضیه ای است که ماکس فریش با آن شخصیت های آثارش را تست می زند.