انتشارات قطره منتشر کرد: چرا؟ چون چیزی را می گویم که حس می کنم؟ من هم زمانی مانند تو بودم. حرف درست را درشت گویی می دانستم. گمان می بردم حرف فقط حرف من است. نه برای کسی ارزشی قائل بودم و نه می پنداشتم آن ها آدم اند...! تا انکیدو آمد. ما کُشتی گرفتیم و او حریف قدری بود. نخستین کسی بود که در برابر من ایستاد. آینه ی من بود و من در آن آینه چهره ی زشت خود را دیدم. آن وقت بود که جنازه ها را دیدم که در رودخانه ها شناور بودند. آدم بودند، اوتاناپیشتم! و رشته ی حیاتشان به دست من بود. دخترانی که مثل بید می لرزیدند و عشق هایی که به حسرت می انجامید، پدرانی که می سوختند و کینه هایی که مشت می شد و به جایی نمی رسید. ننگ بر من! و ننگ بر تو که مجسمه ی خاطرات منی! بااین حال، اوتاناپیشتم، نیامدم تبر بزنم و سرنوشت بگردانم.فروشگاه اینترنتی 30بوک