تشکیل مجلس شورای اسلامی یکی از دستاوردهای مهم انقلاب اسلامی در ایران است که براساس قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی سمبل بعد جمهوریت و مردمی بودن آن است. چنین نهادی مرهون اندیشه‌ی سیاسی امام خمینی است که نظام سیاسی شیعه در عصر غیبت را برمبنای ولایت فقیه و متکی به آرای ملت ترسیم نموده‌اند.علاوه بر نتایج نظری و اندیشه‌ای پیدایش مجلس شورای اسلامی مخصوصا در بعد قانونگذاری و میزان اختیارات آن، نهاد مجلس صحنه‌ی رقابت نیروهای سیاسی برای ورود به آن از طریق انتخابات و تأثیرگذاری بر امور کشور از رهگذر وضع قانون و نظارت بر جریان اداره‌ی کشور بوده است و این رقابت در کنار ایجاد جریان‌های سیاسی، ادامه‌ی حضور مردم در صحنه‌ی سیاسی و استمرار بعد جمهوریت نظام جمهوری اسلامی ایران را تضمین نموده است. به دلیل اهمیت همین موضوع، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اهمیت خاصی به مجلس شورای اسلامی و لزوم استمرار آن داده است و پس از استقرار نظام اسلامی نیز حتی در بحرانی‌ترین شرایط سیاسی کشور، همواره انتخابات مجلس در موعد مقرر برگزار گردیده است.در ادامه‌ی بررسی ادوار مختلف مجلس شورای اسلامی، اینک پژوهشی درباره‌ی دوره‌ی چهارم مجلس شورای اسلامی که از ابعاد مختلف سیاسی، فرهنگی و اقتصادی عملکرد آن را مورد مطالعه قرار داده است، تقدیم علاقه‌مندان مطالعات انقلاب اسلامی می‌شود.