بازاریان همراه با روحانیت، همیشه یکی از نیروهای اجتماعی تاثیرگذار در عرصه های مختلف و مهمترین نمایندگان طبقه ی متوسطه سنتی بوده اند. با توجه به چنین جایگاهی، بازاریان در طول دوران نهضت انقلابی، علاوه بر اینکه از سوی روحانیت بسیج می شدند، خود نیز عامل بسیج مردم ضد حکومت پهلوی بودند. از این و بازایان هم در نقش بسیج شوده و هم در نقش بسیجگر ، ظاهر شدند . مبارزات بازار در روند انقلاب اسلامی، از اواسط دهه 1330 تا اوایل دهی 1340 عمدتا در پوشش مجالس دینی، مساجد و جلاسات مذهبی و عمدتا با رویکرد فرهنگی و بصورت پراکنده و غیر منسجم بوده است. اما از اوایل سال 1342 و با انسجام یافتن بازاریان به واسطه تشکیل هیئت های موتلفه ی اسلامی با نظر امام خمینی، قسمتی از فعالیتهای مبارزاتی آنها در قالب تشکل سیاسی - مذهبی ساماندهی شد. سرانجام از سال 1356 و با انسجام انقلابیون طراز اول به رهبری امام خمینی در قالب ساختارهایی چون «تشکیلات مخفی نهضت »، « جمع روحانیت مبارز تهران »، « شورای انقلاب »، « کمیته اعتصابات » و « کمیته استقال از امام »، فعالیتهای مبارزاتی بازاریان تا پیروز انقلاب اسلامی در مسیر تصمیات این ساختارها، ادامه یافت. (برگرفته از متن ناشر)