نویسنده توماس مک‌کان از خوانندگان دعوت می‌کند تا با استفاده از تمایل غریزی دانش‌آموزان به صحبت، در رویکرد خود برای آموزش نوشتن تجدید نظر کنند. او با تکیه بر تحقیقات گسترده در کلاس درس، به معلمان نشان می دهد که چگونه بحث های کلاسی را ایجاد کنند که مهارت های تجزیه و تحلیل، حل مسئله و استدلال را به دانش آموزان به عنوان ابزاری برای بهبود نوشتن و بحث کردن بیاموزند. مک‌کان در کتاب «آموزش ریاضی به کودکان از طریق بازی» نشان می‌دهد که چگونه بحث‌های معتبر فراگیران را در تمرین‌هایی غوطه‌ور می‌کند که هنگام نوشتن اهمیت می‌یابند. فصل‌ها دارای پرتره‌هایی از معلمان در محل کار هستند، از جمله رونوشت‌هایی که الگوهای صحبت را در مجموعه‌ای از درس‌ها نشان می‌دهند. مصاحبه با معلمان و نمونه هایی از نوشتن دانش آموز به خوانندگان امکان درک عمیق تری از فرآیند را می دهد. دانش‌آموزان همچنین گزارش می‌دهند که چگونه بحث‌های کلاسی از تلاش آنها برای تولید مقاله‌های متقاعدکننده و استدلال محور حمایت می‌کند. آموزش مبتنی بر بازی تنها به معنای آماده سازی محیط و رفتار معلم نیست بلکه آموزش و یادگیری مبتنی بر بازی ضمن احترام به خودمختاری کودکان، از اکتشاف جنبه های جدید آموزش حمایت می کند و مهارت معلم برای هدایت رشد یادگیری کودکان تسریع می بخشد. کتاب حاضر از نظریه ویگوتسکی حمایت می کند که یک کودک در بازی فراتر از سن متوسط خود رفتار خواهد کرد