واژه‌ی والا در فرهنگ آکسفورد چنین تعریف شده است: «برکشیده یا قرار گرفته در بالا؛ بلند و رفیع». این واژه کاربردهای گوناگونی دارد. کوه‌ها و ساختمان‌ها می‌توانند والا باشند، چنان‌که اندیشه‌ها، کنش‌های قهرمانانه و شیوه‌های بیان ممکن است والا خوانده شوند. دایره‌ی تعریف امر والا صرفا به داوری‌های ارزشی محدود نمی‌شود، بلکه نوعی حالت ذهنی را نیز در بر می‌گیرد. هزارتوی پرپیچ‌وخم فضای داخلی کاتدرال پولس قدیس حس عظمت و مهابت را برمی‌انگیزد؛ کلمات شاه لیر در واپسین دم زندگی جان بینندگان را از احساسی رفیع لبریز می‌کند. ایده‌ی بی‌نهایت از هر کلمه‌ای فراتر می‌رود. این کتاب به تعاریف امر والا از عصر باستان تا تفکر پست‌مدرن می‌پردازد و آن را در زمینه‌های مختلف از ادبیات تا فلسفه و روان‌کاوی تحلیل می‌کند.