هدیه، دختر عراقی، وقتی پانزده‌ساله بود، وبلاگ‌نویسی به زبان انگلیسی را آغاز کرد. او از شادی‌های نوجوانی، از مدرسه و دوستانش می‌نوشت. اما زندگی او با آغاز جنگ امریکا علیه عراق دگرگون شد. ویرانی، اندوه و مرگ عزیزان جای آن شادی‌ها و سرخوشی‌ها را گرفت. هدیه تصمیم گرفت وبلاگ‌نویسی را ادامه دهد؛ زیرا به این نتیجه رسیده بود که خبرگزاری‌ها، واقعیت را منعکس می کند. او می‌گوید که جنگ، دوران گران‌بهای کودکی و نوجوانی را از او و دوستانش ربوده است. او می‌کوشد با آگاه کردن مردم جهان از فاجعه‌ای به نام جنگ، از وقوع آن در هر نقطه جهان جلوگیری کند. هدیه در کتابش به همه انسان‌ها یادآوری می‌کند: پایان دادن به جنگ، مهم‌ترین مشق شب همه ماست.