کتاب «خبر خوب خبر بد» یکی از رمان‌های «ماریون مک‌گینس»، نویسنده‌ی فرانسوی است که داستان غلبه‌ بر یک غم بزرگ را روایت می‌کند. هرچه عشق نیروی محرک قوی‌تری برای فرد ایجاد کند، به همان‌ اندازه، فقدان و ازدست‌دادن عشق نیز جان‌کاه‌تر می‌شود. تاریخ‌ ادبیات در سراسر جهان پر از داستان‌هایی است که حکایتی از یک عشق آتشین در دل خود دارد. تراژدی‌های بزرگی که گاه چنان تأثیرگذار شده‌اند که به‌عنوان کهن‌الگوهایی‌ بین پژوهشگران شناخته می‌شوند. اما پس از مواجه با فقدان و تجربه‌ی تلخ شکست یا ازدست‌دادن، قهرمان چه می‌کند؟ خانم «ماریون مک‌گینس» روایت رمان خود را دقیقا از همین مرحله آغاز می‌کند؛ یعنی جایی که قهرمان یک ضربه‌ی بزرگ را در جهان داستانی تجربه کرده و حالا می‌خواهد چگونگی مواجهه خود با این درد را روایت کند. رمان «خبر خوب خبر بد» روایتی از زندگی الیزه است. زن جوانی که در 31‌سالگی به ناگاه بیوه می‌شود و حالا باید با یادگاری همسر جوان‌مرگ‌شده‌اش که در شکم دارد زندگی را ادامه دهد. مرگ موقع مناسبی سر نرسیده است و شاید این شرایط برای یک دختر جوان و پر از آرزو مثل الیزه ناعادلانه باشد. ولی چه می‌شود کرد؟ روش مرگ همین است که ناغافل سر می‌رسد و تمام برنامه‌های قبلی را نقش‌برآب می‌کند. بار سنگین محافظت از خود و فرزندی که قرار است بدون سایه‌ی پدر بزرگ شود باعث می‌شود الیزه شیوه‌ی محتاطانه‌ای را برای زندگی‌اش در پیش گیرد. قوانین خشک کم‌کم حکم‌فرمای زندگی الیزه می‌شود و طراوت و شادابی از زندگی الیزه و پسر کوچکش می‌رود. روتین‌های سه‌شنبه بر سر مزار پدر و پیاده‌روی‌های روزانه‌ی مادر و پسری تنها بخشی از زندگی الیزه است که مواجه با دیگران را برای او پیش می‌آورد. در این میان اما ماجرای رمان دچار تغییر می‌شود. همسایه‌ی مسن الیزه در اقدامی خیرخواهانه کلید ویلای خود را در اختیار او می‌گذارد و به او پیشنهاد می‌دهد برای مدتی به‌ دور از زندگی غم‌انگیز خود همراه با پسرش به ویلا سفر کند. الیزه می‌پذیرد و پس از مدتی سر‌وکله‌ی یک غریبه پیدا می‌شود. آسایش‌ و تنهایی الیزه دچار بحران می‌شود و حالا او مجبور است با یک هم‌اتاقی ناخوانده زندگی کند. هم‌اتاقی جدید و مهمان تازه‌وارد زندگی الیزه تمهیدی است که نویسنده برای مواجهه با فقدان و گذر از آن اندیشیده است. روند داستان از این مرحله اگرچه پرچالش می‌شود، سیر التیام بر دردهای گذشته‌ی الیزه را نشان می‌دهد. خانم «ماریون مک‌گینس» در این اثر صرفا یک غم را روایت نمی‌کند، بلکه چگونگی گذر از آن را ترسیم کرده است.