این کتاب می کوشد تا جایگاه ممتاز اندیشمندان پیش سقراطی را در سرآغازهای الهیات فلسفی یونان شرح دهد و به تطوّر اندیشة امر الوهی از سرآغازهای آن، یعنی از طالس و آناکسیماندر، تا سوفیست ها بپردازد. نویسندة کتاب با علم به اینکه نزد پیش سقراطیان هنوز با شاخه ای از فلسفه به نام الهیات که مجزا از طبیعیات باشد آن گونه که نزد ارسطو می یابیم روبه رو نیستیم، در صدد تحقیق و تفسیر مجدّد آن دسته از قطعات به جای مانده از این اندیشمندان برمی آید که از سوی شارحان دورة جدید به نادرست تفسیر شدند، تا از این طریق، بن مایة الهیاتی اندیشة پیش سقراطیان را در آرای کیهان شناختی آنها نشان دهد.