بدون شک حرمین شریفین خاستگاه اصلی مسلمانان به خصوص شیعیان بوده و هست و اولین شیعیان نیز در مدینه منوره زیست کرده ­اند. پس از جریان ثقیفه، اهل بیت (ع) تا سال 35 هجری از خلافت بازماندند. خلافت امیرالمومنین (ع) فرصت خوبی برای تمرکز بیشتر شیعیان در دو شهر مقدس مکه و مدینه بود؛ اما امیرالمومنین از همان روزهای ابتدایی حکومت با توجه به فتنه­ انگیزی­ها و جنگ­ طلبی­های سه گروه ناکثین، مارقین و قاسطین مجبور به ترک مدینه و استقرار در کوفه شد. البته کماکان مدینه محل زندگی ائمه و فرزندان آن­ها باقی ماند؛ اما به مرور مدیریت و تسلط جریان­های غیر شیعی بر حرمین شریفین در مکه و مدینه افزایش یافت. در این کتاب نویسنده سعی دارد تا با مطالعه­ای تاریخی روند حضور امراء شیعی در حرمین شریفین را بررسی نماید.