سرویس فارسی بی‌بی‌سی در سال 1940 در طول جنگ جهانی دوم تأسیس شد و در ابتدا به‌عنوان ابزاری برای تبلیغات بریتانیا در زمان جنگ عمل می‌کرد. در طول دهه‌ها، این سرویس به یک بازیگر مهم در چشم‌انداز رسانه‌ای ایران تبدیل شد که اغلب به‌عنوان ابزاری برای نفوذ بریتانیا تلقی می‌شد. کتاب «بی‌بی‌سی فارسی و منافع انگلیس در ایران» نوشتۀ آنابل سربرنی و معصومه طرفه، فعالیت‌های این سرویس را از آغاز تا نقش آن در دوران معاصر ایران نشان می‌دهد. فصل‌های اولیه کتاب تأسیس سرویس فارسی بی‌بی‌سی و اهداف اولیه آن را شرح می‌دهند. هدف این سرویس مقابله با تبلیغات نازی‌ها و بعدا تأثیرگذاری بر افکار عمومی ایران در دوره‌های حساسی مانند ملی‌شدن صنعت نفت ایران بود. یکی از جنجالی‌ترین جنبه‌ها از این شبکه که به آن پرداخته شد، ادعای دخالت بی‌بی‌سی در کودتای 28 مرداد علیه نخست وزیر، محمد مصدق است. نویسندگان به طور انتقادی میزان مشارکت سرویس بی‌بی‌سی فارسی در کودتا را تحلیل کرده‌اند. مسئلۀ دیگر نقش این سرویس رسانه‌ای در دوران انقلاب اسلامی است. شاه ایران بی‌بی‌سی را «دشمن شماره یک» خود می‌دانست و آن را به دلیل تحریک احساسات انقلابی سرزنش می‌کرد. نویسندگان این ادعاها و تأثیر برنامه‌های بی‌بی‌سی در این دوره پرفرازونشیب را بررسی می‌کنند. فراتر از سیاست، این کتاب به بررسی تأثیرات فرهنگی سرویس فارسی بی‌بی‌سی نیز پرداخته است که شامل ترویج ارزش‌های فرهنگی بریتانیا‌ بین ایرانیان و تقویت درک دقیق‌تر از جامعه ایرانی نزد سیاستمداران بریتانیا می‌شود. همچنین یکی دیگر از موضوعات اصلی کتاب تعارض بین تعهد بی‌بی‌سی به گزارش عینی و نقش آن به‌عنوان ابزار منافع غرب است. نویسندگان توضیح می‌دهند درحالی‌که سرویس فارسی بی‌بی‌سی اغلب به‌عنوان سخنگوی سیاست خارجی بریتانیا در نظر گرفته می‌شود، این سرویس همچنین تلاش کرده استانداردهای روزنامه‌نگاری و خبرنگاری را حفظ کند و رویۀ متعادلی را در پیش بگیرد.