با توجه به این‌که در زمینه زیارت، آثار بسیار کمی با رویکرد اجتماعی تولید شده، این کتاب جزء معدود آثاری است که به بحث مهم زیارت با رویکردی اجتماعی پرداخته است. خصوصا اینکه برخلاف سایر کارهای مردم‌نگارانه با موضوع زیارت که محلی هستند و به یک شهر یا روستای خاص اختصاص یافته‌اند، این کتاب سنت‌ها و آداب و رسوم مربوط را از نقاط مختلف کشور جمع‌آوری و براساس مراحل سفر دسته‌بندی کرده‌است. مستند بودن روایت‌ها و تلاش برای بررسی همه‌جانبه جایگاه زیارت در فرهنگ عامه مردم (بخش ادبیات شفاهی و امثال و حکم) نیز نقطه قوت این اثر نسبت به سایر آثار مشابه است. از این جهت می‌توان گفت این کتاب یکی از منابع مفید در زمینه زیارت پژوهشی است.