فلسفۀ کلبی، نحله‌ای نظری-عملی در یونان باستان بوده است که برای فلسفۀ زندگی خاصی که طراحی کرده‌ است، معروف است. طبق این فلسفه، انسان می‌بایست امیال و خواسته‌های خود را کنار بگذارد و به هنجارهای موجود در جامعه پشت کند. کتاب «فیلسوفان کلبی» اثر ویلیام دزموند، یکی از جامع‌ترین کتبی است که در اینباره به رشتۀ تحریر درآمده است. ویلیام دزموند فیلسوفی ایرلندی‌تبار است که در حوزۀ فلسفۀ قاره‌ای فعالیت می‌کند و بسیار متأثر از ایده‌آلیسم آلمانی است. وی در کتاب «فیلسوفان کلبی» کوشیده است تا تاریخ کلبیان و فلسفه‌شان را شرح دهد و تأثیر نظریات آنان را بر متفکران بعدی مشخص کند. وی برای تحقق این مهم، شخصیت‌های اصلی کلبیان، مانند دیوژن و کریتاس‌ را در کتاب خود زیر ذره‌بین قرارداده و نظریات آن‌ها، مانند زندگی مطابق با طبیعت، جهان‌وطنی و نفی مادیات را بررسی می‌نماید. دزموند کتاب خود را در شش فصل طرح‌ریزی کرده است؛ فصل اول به زمینه‌های فکری فلسفۀ کلبی و شرایط اجتماع و فرهنگ آن‌ها اختصاص یافته است تا مخاطب پیش از آشنایی مفصل و دقیق با نظریات کلبیان، دلیل شکل‌گیری چنین مکتبی در تاریخ را متوجه شود. در بخش‌های بعدی به ترتیب نظریات خاص کلبیان توضیح داده می‌شود، اعم از‌دست‌کشیدن از قانون و هنجارهای جامعه، حیات و زندگی مطابق با طبیعت، استقلال از مادیات و ثروت و در نهایت ایدۀ جهان‌وطنی. در فصل آخر نیز دزموند راجع‌به میراث کلبیان و تأثیر آن‌ها بر فلاسفه و مکاتب دیگر مانند رواقی‌گری، عیسی مسیح و نیچه سخن می‌گوید. می‌توان گفت از آن جایی که فلسفۀ کلبی، فلسفه‌ای اخلاقی برای یک زندگی عملی بوده، یکی از اهداف دزموند در نوشتن این کتاب نشان دادن این امر بوده است که چگونه دیدگاه‌های فلسفۀ کلبی می‌تواند برخی از مفروضات و لوازم جامعۀ مدرن امروزی را به تیغ نقد و پرسش بکشد و البته چگونه می‌تواند به انسان مدرن برای ساختن یک زندگی بهتر کمک کند. همچنین این کتاب اثری جامع و منبعی معتبر برای دانشجویان و پژوهشگران حوزۀ فلسفه‌های زندگی و فلسفۀ اخلاق محسوب می‌شود.