سال هاست که در این کشور مردان سیاه پوست کسی را جز زنان سیاه پوست ندارند تا خشمشان را بر سرشان خالی کنند و سال هاست که زنان سیاه خشم را پذیرفته اند- حتی آن را جزئی از وظایف ناخوشایند خویش میدانند. اما این در حالی است که آنها اغلب عکس العمل نشان می دادند و هرگز به آن برده‌ی واقعی که زنان سفید پوست درگذشته خود میبینند تبدیل نشدند. از متن کتاب داستانی حماسی در وصف زنان سیاه پوست نیویور تایمز ممفیس که به لطافت یک شعر نوشته شده. همان‌قدر که امیدبخش است، اندوه بار نیز هست. عاشق این خانواده شده ام؛ از قلب خشن ژان گرفته تا استقامت مصرانه ی مادربزرگ.» ژاکلین و دسون «داستانی غنی از روابط خانوادگی زنان و اولین اثر نویسنده ای خوش آتیه.» لایبرری ژورنال (از متن ناشر)