قصیده الابداعیه شامل یکصد و هفتاد و یک بیت است که دوازده بیت آن در زمان مجدالاشراف همراه با شرح فصل الخطاب در کتاب میزان الصواب چاپ شده و دارای مبانی محکم و معانی متقنی است. همچنین در جای دیگری از این کتاب با اشاره به این آیه «الحمد الله الذی خلق السموات و الارض و جعل الظلمات و النور»، همه ستایش ها را به خداوند متعلق می داند که فارغ از این که کسی او را حمد کند یا نکند، خداوند به جعل بسیط بر تمام موجودات احاطه دارد.