اینجا که بر کشتی تاریخ سوار میشوید، سکان در دست تورنتون وایدلر است. او پیچ و خم های مسیر گذشتگان را با تمامی تلخی ها و پیشامدهای طنز‌ش می‌شناسد، پس با خیالی آسوده در تاریکی تماشاخانه بنشینید و به سخنان رئیس جمهور حیوانات گوش سپارید که تلخندها بسیارند. جان کندن داستان هر روز انسان هایی است که پیوسته برای زندگی درجا می زنند. این تقلای بسیار سبب خنده‌ی تماشاگران می‌شود. آیا به راستی این نمایشنامه آیینه‌ای از رفتار های خنده دار ما در زندگی واقعی‌مان نیست؟