روزی بود و روزگاری بود. مردی بـود بـه نـام گومبه. او هم فقیر بود و هم کم عقل. گومبه در کلبه ای به تنهایی زندگی میکرد کسی حاضر نبود با او زندگی کند؛ چون نه پولی داشت و نه عقل درست و حسابی روزی خانم جوانی به کلبه ی گومبه آمد و گفت: ببخشید، آیا من می توانم مدتی در خانه ی شما بمانم ...