حماسه به نوعی از متون ادبی اطلاق می شود که وصفی از پهلوانی ها و اعمال افتخارآمیز یک فرد یا یک قوم و گروه را ارائه می دهد. عمل حماسی مدت ها پس از رخداد آن نقل می شود و خواه از طریق مردم و خواه به همت شاعران و نویسندگان، جای خود را در ادبیات پیدا می کند. حماسه محدود به زمان و مکان نیست و اغلب در فضایی سیال توصیف می شود؛ همچنین از دیگر ویژگی های آن داستانی بودن است و معمولا حماسه ها با قهرمانانشان شناخته می شوند. این داستان های پهلوانانه از عنصر اغراق بهره می برند و همین خارق العادگی و شورانگیز بودن، عاملی است که آن ها زنده نگه می دارد و در خاطره ی ادبی ملت ها جاودان می کند. داستان های حماسی قابلیت این را دارند که میان ملل مختلف پیوند بزنند و روایت قهرمانی های یک ملت، اغلب برای مردم دیگر نقاط دنیا هم جذاب است. این چنین است که کتاب "گنجینه حماسه های جهان" به قلم "ژرار شالیان" اهمیت خود را نشان می دهد. "ژرار شالیان" که خود از پژوهشگران و اساتید برجسته ی دانشگاه به شمار می رود، در "گنجینه حماسه های جهان" مجموعه ای ارزشمند فراهم ساخته که آثار حماسی مختلف را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد. او برای نگارش "گنجینه حماسه های جهان" به سراغ باشکوه ترین آثار حماسی جهان رفته و از کهن ترین قصه ها، نمونه ای را در کتاب خود آورده است. "دده قورقوت"، " شهسوار ببرینه پوش گرجی"، " غم نامه کوزوو" و "داستان هوئیت زیلو پوشتلی" از جمله داستان هایی هستند که "ژرار شالیان" در "گنجینه حماسه های جهان" معرفی و بررسی نموده است اما از میان تمام این گنج های حماسی، اذعان می دارد که "اودیسه"، "گیل گمش"، "شاهنامه"، مهابهاراتا"و "هایکه ها" شاهکار به حساب می آیند و از میان این پنج اثر شاهکار، "شاهنامه ی فردوسی" گنجی بی نظیر و تکرار نشدنی است.