سرمایه‌داری قرن‌هاست که حاکم بلامنازع جهان است. سرمایه‌داران در سرتاسر جهان در فرم‌های مختلف بر همه‌ی شئون مردم جهان حاکم بوده‌اند، چه سرمایه‌داری متکی به بازار آزاد با حمایت دولت‌ها، از نوع ایالات متحده و اتحادیه‌ی اروپا، چه سرمایه‌داری دولتی و نیمه‌دولتی از نوع اتحاد جماهیر شوروی و چین، همه و همه، چند سده است زمین و انسان‌ها را در اختیار خود گرفته‌اند و از همه‌ی منابع انسانی و زیست محیطی ممکن برای سود و منفعت بیشتر بهره برده‌اند. از بدو شکل‌گیری جنبش‌های آزادی‌بخش انقلابی با حضور کارگران، دهقانان و روشنفکران از اواخر قرن هجدهم و ابتدای قرن نوزدهم، میان فیلسوفان، اقتصاددانان و عالمان علوم اجتماعی حامی سرمایه‌داری و مخالف آن، بحث و جدل وجود داشته و این مهم با ظهور مارکس و انتشار کتاب سرمایه و مانیفست کمونیسم، اوج گرفته و از مارکس تا امروز همواره این مباحثه‌ها وجود داشته است. یکی از بحث‌های مهم سده‌ی بیست و یکم، مسئله‌ی فرجام سرمایه‌داری‌ست و اینکه این نظام عظیم مالی بالاخره انسان و زمین را به کجا خواهد برد و چه خواهد شد؟ کتاب «آینده‌ی سرمایه‌داری» مناظره‌ای‌ست میان چهار اندیشمند و اقتصاددان معاصر که در سالن روی تامسن شهر تورنتو برگزار شده است. این مناظره‌ یکی از مناظره‌های مشهور مانک است که تاجر و سرمایه‌دار مشهور، پیتر مانک، حامی مالی آن‌هاست. مناظره‌ای که متن کامل ترجمه شده‌ی آن در این کتاب جای گرفته، با موضوع آینده‌ی سرمایه‌داری برگزار شده و هرکدام از این چهار نفر نظرگاه‌های خودشان را درباره‌ی وضعیت جهان و ادامه و فرجام نظام حاکم بر آن ارائه داده‌اند. متفکران چپ حاضر در مناظره، به خاصه مشهورترین‌شان «یانیس واروفاکیس» به مسئله‌ی نابرابری، منفعت‌طلبی، مصرف‌گرایی، نابودی محیط زیست، ازبین بردن فرهنگ‌ها و هویت‌های فردی و جمعی و تولید نالازم همه‌چیز در نظام سرمایه‌داری، اشاره کرده و از این روی این نظام را با این مختصات محتوم دانسته و معتقدند باید نظام دیگری جایگزین آن شود. مدافعان سرمایه‌داری نیز مثل همیشه، راه حل همه‌ی این بحران‌ها را در آزادی بیشتر و بیشتر بازار و باز گذاشتن دست سرمایه‌دارن می‌دانند! کتاب «آینده‌ی سرمایه‌داری: یک مناظره» منظر بسیار خوبی از وضعیت جهان به آن شکل که بوده و اکنون هست به ما ارائه می‌دهد و از لابه‌لای سطور آن می‌توان دریافت که سرمایه‌داری زنده می‌ماند یا خیر، البته اگر زمین گیر افتاده در چنگال سرمایه‌داران، صنایع بزرگ و شرکت‌های چندملیتی، قبل از پایان سرمایه‌داری، نابود نشود!