بمباران به اندازه­ی کافی مخرب بود، اما اتفاق بعدی خیلی سریع از آن سبقت گرفته بود. از آزمایشگاه خطرناک و نابود شده، یک دوجین از بیماران مختلف ویروس تی بیرون ریخته بودند و چند تا BOW، سلاح های بیوارگانیک. سری تی انسان­ها را به آدمخوارهای بی­مغز تبدیل می کرد، یک اثر فرعی تاسف­آور، اما در واقع برای انسان­ها ساخته نشده بود. با استفاده از معجزات غیرقابل اعتماد علم، بیشتر سلاح­های زیستی جدید اصلا انسان نبودند و ویروس آن ها را به قاتلانی بی رحم تبدیل می کرد. آشوب به راه افتاده بود. فرمانده­ی پایگاه، دیوانه­ی چندش­آوری که اسمش آلفرد اشفورد بود، هیچ اقدامی برای سر و سامان دادن به اوضاع نکرده بود، بنابراین سربازان ارشد باید رهبری را بر عهده می­گرفتند. زندانی­ها قطعا به هیچ دردی نمی­خوردند، اما چند تا از نگهبان­ها به همراه سربازان دفاع و ضدحمله­ی بسیار مفتضحانه­ای را ترتیب داده بودند؛ افراد خود او مثل بقیه خیلی سریع شکست خورده بودند، سه تا از OR1ها، جدیدترین گونه­ی مطلوب ویروس تی، در راه فرودگاه هلیکوپتر همه را قلع و قمع کرده بودند. تمام آموزش­هایی که به آن ها داده بود در عرض یک یا دو دقیقه از بین رفته بود. OR1ها به طور خاصی نفرت­انگیز بودند، وحشیانه حمله می بردند و بسیار قدرتمند بودند. خوشبختانه فقط چند تا از آن ها فرار کرده بودند …